Η εκδήλωση προς τιμή των 82 χρόνων από το Ολοκαύτωμα του Ελευθεροχωρίου τον Μάρτη του 1944, στους πρόποδες του όρους Πάϊκο έξω από τα Γιαννιτσά, με την καταστροφή του Οικισμού και την σφαγή των κατοίκων του Οικισμού, από τους Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους, πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή απογόνων - συγγενών των θυμάτων και πλήθους κόσμου. Παρόντες επίσης εκπρόσωποι γειτονιών Παραρτημάτων από Θεσσαλονίκη και Ημαθία. Στο πρόγραμμα της εκδήλωσης υπήρχε αναφορά στο ιστορικό του Ολοκαυτώματος, της θυσίας των κατοίκων, της καταστροφής του Οικισμού, σαν αντίποινα των Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους της ΠΑΟ, για την ενεργή αντιστασιακή δράση των κατοίκων του Ελευθεροχωρίου και την συμπαράταξή και βοήθειά τους στις δυνάμεις του 30ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ, που δρούσε στο γειτονικό Πάϊκο. Παρουσιάστηκε το ιστορικό της θυσίας από τον εκπρόσωπο των Παραρτημάτων Φουκίδη Στράτο : “…..το Ελευθεροχώρι με τις 60 οικογένειες (όλες προσφυγικές ποντιακής καταγωγής) αναλογικά πλήρωσε το μεγαλύτερο φόρο αίματος με τα 17 θύματα και τα 2 βρέφη από ό,τι άλλες πόλεις στη διάρκεια της Κατοχής. Οι υλικές ζημιές ήταν ανεπανόρθωτες, αφού το χωριό εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι του εγκαταστάθηκαν στα Γιαννιτσά. Αργότερα, στα ερείπια του επανήλθαν φτιάχνοντας καλύβες με φτέρη 5-6 οικογένειες, όπου παραθέριζαν το καλοκαίρι. Από τους πρώτους που οργανώθηκαν στο Ε.Α.Μ. και βοήθησαν στην αντίσταση κατά του κατακτητή ήταν και οι κάτοικοι του Ελευθεροχωρίου. Η ιστορία του χωριού δεν είναι τόσο γνωστή όσο του Χορτιάτη, της Καισαριανής, του Διστόμου, του Κοντομαρί Κρήτης και άλλων περιοχών που δοκίμασαν την αγριότητα των κατακτητών. Η γεωγραφική θέση του στους πρόποδες του Πάικου, η συχνή επαφή με τους αντάρτες του βουνού, η προσφορά τροφίμων και βοήθειας ήταν καθολική. Δεν υπήρχε ούτε μία οικογένεια που να μην συμμετείχε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στον αγώνα. Πολλοί ήδη, πολεμούσαν με τους αντάρτες και έτσι όλοι μπήκαν στο στόχαστρο των Γερμανών και των φίλων τους, Ταγματασφαλιτών της ΠΑΟ των Πούλιου Γ. και Παπαδόπουλου Γ. Την πρώτη εβδομάδα του Μάρτη 1944 έκανε την κατόπτευση του χωριού, μία ομάδα μοτοσικλετιστών Γερμανών με Τατάρους, που είχαν επιστρατεύσει από τη Ρωσία. Οι άξεστοι αγριάνθρωποι μπήκαν σε όλα τα σπίτια. Τρόφιμα, πολύτιμα αντικείμενα και ό,τι άλλο εύρισκαν τα μάζευαν. Οι φτωχοί πρόσφυγες δεν είχαν και πολλά να προσφέρουν. Άλλωστε συντηρούσαν τους αντάρτες και ό,τι περίσσευε, το κρατούσαν για την οικογένεια. Έντρομοι οι κάτοικοι έβλεπαν τα απομεινάρια του βίου τους να λεηλατούνται και να γίνονται βορά στα χέρια των άπληστων ληστών ”. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπεία της Τομεακής Επιτροπής Πέλλας του ΚΚΕ με τον Γραμματέα της Καλαϊτζή Μιχάλη, που στο σύντομο χαιρετισμό του τόνισε : «Γινόμαστε μάρτυρες σήμερα της εξάπλωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου με την επέμβαση στο Ιράν. Προσπαθούν να κάνουν κοινωνούς τους Λαούς σε ένα πόλεμο για τα συμφέροντα του κεφαλαίου παγκόσμια. Προηγήθηκε η επέμβαση για τους ίδιους λόγους στη Βενεζουέλα, προηγούμενα στην Ουκρανία, το ίδιο διάστημα σε Πακιστάν-Αφγανιστάν και συνεχίζουν όπου αλλού, μπλέκοντας σχεδόν 20 κράτη στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ - Ισραήλ. Μια τεράστια περιοχή από τα δυτικά σύνορα της Κίνας μέχρι την Ανατ. Μεσόγειο βρίσκεται σε πόλεμο και τείνει διαρκώς να ενωθεί με το μέτωπο της Ουκρανίας, όπου οι συγκρούσεις δεν έχουν σταματήσει λεπτό. Οι παλιοί συμβιβασμοί, που στη γλώσσα των ισχυρότερων κρατών βαφτίζονται «διεθνές δίκαιο», έχουν σπάσει και πλέον τον λόγο έχουν τα όπλα... Ειδικά τις τελευταίες ώρες τα Στενά του Ορμούζ, μία από τις σημαντικότερες οικονομικά περιοχές τους πλανήτη, εξελίσσονται στη σοβαρότερη εστία κλιμάκωσης και επέκτασης του πολέμου. Ο πόλεμος γίνεται για τα δικά τους συμφέροντα, είναι πόλεμος των ιμπεριαλιστών και όχι του λαού. Πρέπει να αντιδράσουμε όλοι, ενάντια στα βρώμικα σχέδια της αστικής τάξης και των κομμάτων της. Ούτε να το διανοηθεί η κυβέρνηση να στείλει πλοίο στο Ορμούζ. Να γυρίσουν τώρα πίσω οι ναυτικές και άλλες δυνάμεις από την Κύπρο και από κάθε άλλη ΝΑΤΟική αποστολή. Να κλείσουν όλες οι ξένες βάσεις. Καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα άλλα κόμματα του πολέμου και της εμπλοκής. Έξω η Ελλάδα από τον πόλεμο! Αυτό απαντάει σήμερα στα πραγματικά συμφέροντα του λαού, δυναμώνοντας τον αγώνα με μπροστάρη για μια ακόμη φορά στην ιστορία το ΚΚΕ! Ο σημερινός διεθνής αρνητικός συσχετισμός δεν είναι ακίνητος, δεν είναι στατικός. Τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος δυναμώνουν και ο πόλεμος φέρνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων. Είναι μια χαρακτηριστική εκδήλωση της σήψης του, των ιστορικά ξεπερασμένων ορίων του. Ο λαός μας, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ, μπορεί να σηκώσει ψηλά τη σημαία της αντεπίθεσης, της μαχητικής υπεράσπισης των συμφερόντων του και να βάλει πλώρη για έναν αγώνα μέχρι τέλους, δηλαδή μέχρι την οριστική απαλλαγή από αυτό το σύστημα της φτώχειας, των πολέμων και της εκμετάλλευσης». Κεντρικός ομιλητής από μέρους των Παραρτημάτων Έδεσσας & Γιαννιτσών της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ ο Ουγγρίνος Αλέκος, που επισήμανε στην ομιλία του : “Τιμάμε σήμερα τα ηρωικά θύματα του ολοκαυτώματος στο ηρωικό Ελευθεροχώρι του Πάϊκου, εδώ έξω από τα Γιαννιτσά, που έπεσαν από τα βόλια των φασιστών Γερμανών κατακτητών και των ντόπιων ΠΑΟτζήδων συνεργατών τους. Όχι! Δεν κάνουμε μνημόσυνο! Εκπληρώνουμε ένα χρέος, να αναδείξουμε αυτή τη μαρτυρική θυσία στο Ελευθεροχώρι, στη λαμπρή περίοδο αντίστασης της ιστορίας του τόπου μας. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί και ο δικός μας τόπος, χάρη σ' αυτούς τους αγωνιστές, είχε τη δική του συμβολή σ' αυτό τον τιτάνιο αγώνα του λαού μας. Είμαστε ευγνώμονες για την αγωνιστική κληρονομιά που μας αφήνουν, διδασκόμαστε και εμπνεόμαστε απ' το παράδειγμά τους. Το ναζιστικό κτήνος που κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, αιματοκύλισε την ανθρωπότητα, δέχτηκε αλλεπάλληλα χτυπήματα αυτή την εποχή και κύρια στην Ελλάδα από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Απέναντί του στην Ευρώπη ορθώνεται ο ηρωικός Κόκκινος στρατός. Στην Ελλάδα οι αντιστασιακές ομάδες - και κύρια οι δυνάμεις του ένδοξου ΕΛΑΣ - σφίγγουν τον κλοιό γύρω τους. Οι ναζί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους καταφεύγουν από βαρβαρότητα σε βαρβαρότητα. Σε πολλές περιοχές οι κάτοικοι ζουν από πρώτο χέρι την εγκληματική φύση της ναζιστικής ιδεολογίας. Ανώγεια, Κάνδανος, Κομμένο Άρτας, Χορτιάτης, Καλάβρυτα, Λέχοβο και εδώ στο Ελευθεροχώρι του Πάϊκου και αλλού, οι κατοχικές δυνάμεις σκορπούν το θάνατο και τη φρίκη. Η θυσία στο Ελευθεροχώρι, οι εκτελεσμένοι στο χώρο του Γεντί - Κουλέ της Θεσσαλονίκης, οι 200 της Καισαριανής και τόσοι άλλοι τόποι μαρτυρίων του Λαού μας, συνδέουν σαν κόκκινο νήμα το χθες με το σήμερα. Στέλνουν το μήνυμα στις σημερινές και αυριανές γενιές να συνεχίσουν τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και το καπιταλιστικό σύστημα που τα γεννά όλα αυτά, για μία νέα κοινωνία ευημερίας, ειρήνης, ανθρωπιάς, δικαιοσύνης, τον σοσιαλισμό. Σε πείσμα όσων θέλουν σιγά-σιγά να ξεχνιέται ο τιτάνιος αγώνας που διεξήγαγε το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ με μπροστάρη το ΚΚΕ ενάντια στον φασισμό και τον ναζισμό, εμείς πάντα θα είμαστε εδώ για να επισημαίνουμε ότι όχι μόνο τον θυμόμαστε και τον τιμάμε, αλλά και θεωρούμε τιμή μας να αποτελούμε τους συνεχιστές αυτού του αγώνα. Συνεχιστές της ηρωικής θυσίας εδώ στο Μαρτυρικό Ελευθεροχώρι του Πάϊκου, για να ανατείλει ο ήλιος της δικαιοσύνης, της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο”. Στον χώρο υπήρχε Έκθεση ιστορικών φωτογραφιών από τις ηρωικές σελίδες της Εθνικής μας Αντίστασης, στο πρόγραμμα περιλαμβάνονταν απαγγελίες ποιημάτων και ζωντανό μουσικό πρόγραμμα με αντιστασιακά τραγούδια από τους μουσικούς Γαϊτάνη Γιώργο, Τερζόπουλο Τάσο και Τσιούρμα Βαγγέλη.
Τα Παραρτήματα Έδεσσας & Γιαννιτσών της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου